”Adım Katniss Everdeen. Neden ölü değilim? Ölü olmalıydım. Ölü olmam herkes için en iyisi olurdu.”
     Nasıl bir insan hem herkesi kurtarmak ister ve yine de kaybetmek ister. Tabi ki en doğal şekliyle bir insan olan Katniss Everdeen.
     Bu kitap 3. ve son kitap. Bitmesin diye yalvardığımız, diğer iki kitabın birleşiminden daha fazla zaman geçirilen ve daha fazla olayın işlendiği kitap. Ben sevdim hatta devam edebilir mi yaşlanıp çocuklarına kötü ama kahraman kaderini aktarabilir mi diye düşündüren kitap.
     Gerçekten insanın içine işleyen anlatımıyla yaklaşık 6 ( altı ) saatte bitirdiğim kitap. Okuyun, okutun, uyduruk vampir hikayelerinden daha gerçek, belkide gelecekte yaşayabilme ihtimalimiz olabilecek şeylere ve yönetimlere dair bir eser. Suzan Collins’in diğer kitaplarını bilmiyorum biraz daha gençlere yönelik yazıyor ki, bana göre değil…:D

       “CAPITOL MUTSUZ, HUZURSUZLUK ARTIYOR, ATEŞLE DANS EDEN KIZ BİR KIVILCIM YAKTI,”

      “YERİN ALTINDAN YÜKSELEN İSYAN ŞİMDİ PATLAMA NOKTASINDA!”

       “KIVILCIMLAR PARLIYOR, ALEVLER YAYILIYOR VE CAPITOL İNTİKAM İSTİYOR…”

        İlk kitapla birlikte içimdeki okuma isteği artıyor, rüyalarım taşıyor. Merak içimi kemiriyor, yaşamın yoruculuğu hafif gelmeye başlıyor, gereksiz diye adlandırıyorum herkesin stress kaynağı dediklerini ve acı içindeki, baskı içindeki, isyan içindeki 12 koloninin haline acıyorum.
        Peki şimdi ne olacak, daha zor bir arena, daha zorlu rakipler, daha merhametli dostlar. İhtiyaçları bir lider. Onu buldular küçük bir kız. Katniss Everdeen…
       İlk kitabı bitirince boşlukta kaldım, ikincisini okumam lazımdı ve okudum. Üç kitap tek bir hikaye, uzun uzun okuyun, yavaş yavaş, sindire sindire. Siz daha ne olduğunu anlamadan sona varacaksınız, nerede son kitap diyeceksiniz. Açlık oyunlarını okuyun, ateşi yakalamayı okuyun, üçüncü kitabı bekleyin. Pişman olmazsınız. Tek kötü özelliği çevirmenlerimizin aşırı işgüzar olmalarıdır.

         Elindeki kitapları kapanması nedeniyle piyasaya yarı fiyatına süren yılların kitapçısı Haşeti ziyaret etmiştim yaklaşık iki hafta önce. İkisini birden aldım koydum kitaplığıma fırsatını buluncaokurum diye. Geçenlerde iş görüşmesi için İstanbul’a gidiyordum “Açlık Oyunlarını” yolda okumak için yanıma aldım. 3 saatlik yolculuğun nasıl bittiğini anlamadım, otobüs Ataşehir’e geldiğinde 140 sayfayı geride bırakmıştım . Akşam olupta Bursa’ya dönerken 80 sayfa daha okudum. Dün akşamsa kitabı tamamen bitirdim. Ben her kitabı okuyamam, eskisi kadar güzel kitap bulunmadığından şikayet eder dururum bu kitap bana belkide iyi bakmadığımı düşündürdü. İkincisine bu sabah başladım, bitirir bitirmez onu da yazacağım.
           Bu kitabı alın, ikincisinide alın, yakında üçüncüsü çıkacak onu da alın. Pişman olmadığım nadir kitaplardandır.



          Kitaba gelecek olursak, arka kapağı size bu kitabı almanız gerektiğini hissettiriyor.


       “Bu kitaba o kadar bağımlı kaldım ki, yemeğe çıktığımda bile kitabı yanımda taşıdım ve masanın altında okumaya devam ettim. Hikayesi beni birçok gece uykusuz bıraktı çünkü bitirdiğimde bile, yatakta bu kitabı düşünmeye devam ettim. Açlık Oyunları kesinlikle büyüleyici.”


“Stephenie Meyer”


       ”Elimden bir türlü bırakamadım… Bağımlısı oldum.”


“Stephen King”

    
      On altı yaşındaki Katniss Everdeen annesi ve 12 yaşındaki kızkardeşi ile yaşamaktadır.Oyunlarda kızkardeşinin yerine geçerek ölüm cezasını üzerine alır.Ancak Katniss daha önce de ölüme çok yaklaşmıştır ve bu kez kızkardeşi için ikinci kez hayatta kalma mücadelesi verecektir.Gerçekten ne anlama geldiğini bilmeden bir yarışmacı olmuştur.Eğer bu mücadeleyi kazanırsa hayatta kalma seçeneğini başlatmış olacaktır.

          Yakın zamanda kaybettiğimiz imgelerin büyük ustası, şiirimizin uçbeyi İlhan BERK’İN bu kitabında yer alan şiirler, pek azı dışında daha önce hiçbir yerde yayımlanmamıştır. Kitabın girişinde şu yazar:

         “…bu şiirler 1955 – 1983 yılları arasında sabahları yazıldı: Sabah yazmalarında, okumalarında…”


        “Her sabah defterler tuttum; yalnız yazarken değil, okurken de… Okurken ( ki bunlar çoğun, felsefe, tarih, toplum bilim, coğrafya, vb. yazın dışı kitaplardır) bir sözcük, bir tümce beni altüst etmeye yetmiştir. Kimi zaman böyle okurken bir sözcükten, bir tümceden ( o tümceyi pek az değiştirerek ) girdiğim olmuştur şiire. Şiirler her zaman defterlerle başlamadı, ama oralarda bitmiştir çoğunlukla.


         “…bir süredir, sabahları yazdığım, bugüne değin de yayımlamadığım yirmiye yakın defterdeki bu şiirler üstünde çalışıyorum. Bunları ele alırken, değişik yaşamalara girip çıktığımı, onlarla yıkandığımı gördüm. Kimi yaşamalara – yani şiirlere – yabancılaştığımı anladım. İlk anda yadırgadım bunu; ama sonraları bir yabancının şiirlerine bakar gibi kendi şiirlerime bakmak ilgilendirdi beni. İlgilendirdi çünkü yazdıklarıma tarafsız bir gözle bakıyordum.”


         “Artık bunları bir kitapta toplamak istiyorum. Adını: DELTA VE ÇOCUK koyacağım.”

          Ben bu kitap için detaylar ve onları nasıl gördüğümüz üzerine yazılmış diyorum. Okuduğunuz her kitapta yazarlar size sunar siz alırsınız. İlhan BERK okuduğunuzda fark etmediklerinizi fark edersiniz. En küçük şeylerin bile üstüne ne düşünceler duygular yüklenebileceğini düşünürsünüz. Hayat detayların bize nasıl göründükleriyle geçer. Ben İlhan BERK’İN her kitabını okuyuşumda böyle hissediyorum. Okunması gereken bir kitap, okunması gereken bir yazar. Toprağı bol olsun…